Strona główna
Kontakt
Mapa serwisu
RSS
Wersja kontrastowa


Strój łowicki
Wycinanka łowicka
Twórcy Ludowi
Zespoły Ludowe
Folklor Łowicki


Czy wiesz, że ... ?
Najstarsza wzmianka o mieście
Łowicz jest jednym z najstarszych miast w Polsce. Najstarsza wzmianka o mieście pochodzi z bulli papieża Innocentego II z 1136 r. Bulla potwierdzała prawa arcybiskupów gnieźnieńskich do okolicznych ziem, wymieniając Łowicz jako główny ich ośrodek. Tym samym stał się on miastem prymasowskim. Prawa miejskie uzyskał przed 1298 r.
Jadwiga Solińska
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst powrót
Jadwiga Solińska (z domu Orłowska) ur. 29.01.1929 r. w Wąsoszu Grajewskim w rodzinie chłopskiej. Tam też mieszka. Od 12 kwietnia 1940 roku do 19 lutego 1946 roku przebywała z mamą, babcią i siostrą na zesłaniu w ZSRR w Kazachstanie, w rejonie Pawłodaru nad Irtyszem. Tam w 1943 roku zmarła jej babcia. Ojciec ukrywał się podczas wojny przed NKWD. Swoją przygodę z twórczością rozpoczęła w 1944 roku pod wpływem doświadczeń kazachstańskich. Od 1988 roku należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych (Sekcja Sztuki i Literatury Ludowej). Należy do Koła Pisarzy Ludowych Białostocczyzny, Koła Literatów Polskich im. Zbigniewa Herberta. Posiada członkostwo w Drużynie Weteranów – Harcerzy Ziemi Łomżyńskiej – Krąg Seniorów im. Leona Kaliwody. Współpracuje z Muzeum Podlaskim w Białymstoku, Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu oraz ośrodkami kultury w Łomży, Białymstoku. Jest autorką wierszy i teksów prozatorskich, przede wszystkim opowieści wspomnieniowych i wierzeniowych, anegdot, przekazów baśniowych i podaniowych. Zajmuje się plastyką obrzędową, wykonuje m. in.: wycinanki, kwiaty z papieru, palmy wielkanocne, eksponaty ze słomy i malowanych traw, ozdoby choinkowe. Jej eksponaty obrzędowe znajdują się m. in.: w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Swoje działa drukowała m. in. W „Gazecie Rolniczej”, „Gromadzie-Rolnik Polski”, „Gospodyni”, „Łomżyńskim Kwartalniku Kulturalnym”. Poezja ludowa wydawana była przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Białymstoku. Publikowała w antologiach: Prowadź nas w jasność. Antologia ludowej liryki religijnej, oprac. D. Niewiadomski, Lublin 1994; Pobożnych diabeł kusił. Antologia prozy ludowej, oprac. D. Niewiadomski, Lublin 1997. Opublikowała wiele indywidualnych tomików prozatorskich i poetyckich: Sybiraczkę (1993, 1995, 2000), Złoty dom (1994, 1996), Szczęście (1995, 2001), Grai Ewa (1998), Skarb (1998), Krzak burzanu (1999), Błękitne piekiełko (2000), Teofilę i motyla (2000), Krakowski Lajkonik (2001), Biały rumak (2004), Cygan i Pimpusia (2004), Krasnoludek i myszka (2001), Pypcio i pchełki (2003), „Helenka”, „Dwa słońca”, Siostry z kazachstańskich stepów”, „Dawne tradycje i obyczaje w Wąsoszu Grajewskim i okolicach”, „Św. Zofija kłosy rozwija”.


Pani Jadwiga Solińska jest wszechstronnie uzdolnioną wybitną artystką i pisarką ludową. Występuje jako gawędziarka, jest także animatorką kultury. Największe sukcesy osiągnęła w dziedzinie plastyki obrzędowej, zdobniczej i pisarstwie. Prezentacje Jej sztuki miały miejsce w kraju i za granicą (Bułgaria, Niemcy, Szwecja). W swojej twórczości popularyzuje tradycje i obrzędy ludowe. Dokumentuje i zachowuje dla przyszłych pokoleń i środowisk twórczych materiały o folklorze występującym na terenie białostocczyzny. Wychowuje kontynuatorów tradycji ludowej. Upowszechnia tradycje ludowe wśród dorosłych, młodzieży i dzieci poprzez prezentacje swoich wyrobów w muzeum, domach kultury oraz praktyczne pokazy wytwarzania sztuki ludowej. Cieszą się one zawsze ogromną popularnością, szczególnie pokazy w Białostockim Muzeum Wsi, w czasie których dzieci i młodzież bezpośrednio uczestniczą w wykonywaniu wycinanek, kwiatów i różnych innych ozdób wielkanocnych i bożonarodzeniowych. Bierze corocznie udział w Targach Sztuki Ludowej podczas Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą.

Jak pisał Jan Leończuk, poeta, prezes Oddziału Związku Literatów Polskich: … w folklorze zapisanym piórem i pamięcią Jadwigi Solińskiej z Wąsosza Grajewskiego mieści się niewyczerpywalne bogactwo kultury ludowej. I choć zamilkły wiejskie ławeczki, a drzwi domów zatarasowały ołtarze telewizorowe – pozostaje nadzieja, że „czas zatrzymany” we wrażliwej pamięci poetki pozostanie i rozrastać się będzie twórczą wrażliwością potomnych. Za swoją działalność Pani Jadwiga Solińska otrzymała: Srebrny Medal „Zasłużony kulturze – Gloria Artis”, Nagrodę im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”, Odznakę Zasłużony Działacz Kultury, Krzyż Sybiraków, Krzyż Zesłańca Sybiru, Nagrodę Zygmunta Glogera.



design by fast4net

Napisz do nas
Moja wycieczka po Łowiczu


[zamknij]   [przejdź do wycieczki]