Spotkanie z prof. T. Zaniewską rozpoczęło się od projekcji filmu produkcji polskiej z 2006 r. pt. „Ambasador polskości” wg scenariusza i w reżyserii Beaty Hyży-Czołpińskiej. Dokument przedstawia historię Zygmunta Stankiewicza (ur. w 1914 r. w Białymstoku, zm. w 2010 r. w Muri w Szwajcarii) mieszkającego ponad 60 lat w Szwajcarii artysty rzeźbiarza, członka Związku Polskich Artystów Plastyków i Szwajcarskiego Związku Malarzy, Rzeźbiarzy i Architektów, cenionego w świecie filozofa, niestrudzonego ambasadora polskości i emigracyjnego działacza społeczno-politycznego.

Z. Stankiewicz brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 r., później walczył na zachodzie w 2. Dywizji Strzelców Pieszych, z którą znalazł się w 1941 r. w Szwajcarii, gdzie został internowany. Po wojnie w latach 1946-1948 był dyrektorem Muzeum Polskiego w Raperswilu. Ożenił się z Catherine von Ernst córką bankiera z szacownego szwajcarskiego rodu. Założył własną fabrykę opraw oświetleniowych, ale poza biznesem prowadził przez kilkadziesiąt lat bardzo aktywną i szeroko zakrojoną działalność polityczno-społeczno-kulturalną.

Był szefem Instytutu Badań Zagadnień Światowych, członkiem wielu towarzystw, odznaczonym m.in. Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Był też założycielem największego prywatnego muzeum polskiego poza granicami kraju – Polskiego Muzeum Historycznego w Muri. Zostało ono ufundowane ze zbiorów prywatnych w 1955 r. i ulokowane w pomieszczeniach dawnego klasztoru zamku von Ernstów.

Miało ono charakter „skarbnicy narodowej” i gromadziło muzealia i archiwalia związane z dziejami Polski od czasów piastowskich do współczesności – najstarsze z XVII-XVIII w., najpóźniejsze – dotyczące m.in. pontyfikatu Jana Pawła II i wejścia Polski do Unii Europejskiej. Muzeum cieszyło się uznaniem w środowiskach emigracyjnych, ale odwiedzali je także przedstawiciele polskich władz państwowych.

Po projekcji prof. T. Zaniewska podała jeszcze szereg interesujących informacji nt. „Orędownika polskości”, które były tym cenniejsze, iż wynikały z jej osobistych relacji w ramach współpracy z Z. Stankiewiczem, czego przykładem jest ich wspólna książka wydana w 2003 r. w Białymstoku pt. „Arystokracja ducha: od wspólnoty rodzinnej do wspólnoty światowej: rozmowy z artystą rzeźbiarzem i filozofem Zygmuntem Stankiewiczem”.